Samoobrona jest często pierwszym powodem, dla którego rodzice zapisują dzieci na karate. Powinien być ostatnim. Ta sztuka walki przede wszystkim jest katalizatorem dla ukształtowania u nastolatka pewności siebie, stanowczości, umiejętności dążenia do celu, spokoju i koncentracji.

STANOWCZOŚĆ I OPANOWANIE

Najpierw młody karateka staje twarzą w twarz z przeciwnikiem. Nowi uczniowie ustawiają się w parach i jeden ćwiczy opanowanie, podczas gdy drugi trenuje tradycyjny okrzyk bojowy i z bezpiecznego dystansu markuje uderzenie w kierunku twarzy partnera. Większość początkujących jest wtedy spięta. Wzdragają się przy każdym okrzyku. W miarę jak mijają tygodnie, uczą się stać spokojnie w obliczu takiego „zagrożenia”. Jest to znane jako zachowanie spokoju podczas burzy. Sztuki walki są praktycznym kursem w treningu stanowczości. Niektórzy psychiatrzy zalecili nawet ich trening pacjentom, którym brakuje stanowczości.

OSIĄGANIE CELÓW

Rodzice odkryją, że karate przyczynia się do rozwoju umiejętności zdobywania celów. Dobre dojo (klub) jest środowiskiem pozytywnych wzorców zachowań. Uczniowie pracują, by poprawić swoje umiejętności jak najlepiej potrafią. Znajdziesz tam dzieci w wieku sześciu, siedmiu lat, które zapamiętały setki ruchów. Albo matkę, która, przełamując stereotyp, trenuje razem z córką, lub też ważnego prawnika, który zrzuca swój trzyczęściowy garnitur i wkłada kimono, aby zgubić kilka kilogramów. Jest też fizycznie upośledzony osobnik, który poprzez trening sztuk walki pokonuje całe lub część swojego inwalidztwa. Sale sztuk walki są miejscami, gdzie zwyczajni ludzie stają się nadzwyczajni poprzez nadzwyczajną determinację. Dzieci obcujące z tego typu uporem w dążeniu do celu mają większą szansę ukształtowania tej cechy swojej osobowości.

POTRZEBA PRZYNALEŻNOŚCI

Wyraźną przewagą karate nad grami zespołowymi jest to, że każde dziecko może brać czynny udział w zajęciach, w przeciwieństwie do gier zespołowych, gdzie młodzieniec nie może się przebić lub kończy na ławce rezerwowych. Karate pozwala każdemu występować na najwyższym poziomie. Jest to sport wyraźnie indywidualny. A jednak może spełniać dziecięcą potrzebę przynależności do grupy. U uczniów rozwija się specjalne przywiązanie, które jest wzmocnione poprzez mistykę, która otacza karate. To sprzyja poczuciu bycia wyjątkowym i stanowienia części czegoś niezwykłego. Do poczucia, że należą do grupy praktykującej sztukę walki, dochodzi zabezpieczenie przeciwko wdaniu się dziecka w czynności negatywne.

KONCENTRACJA I NAUKA

Treningi karate mogą pomóc dzieciom uczyć się. „Oceny mojego syna uległy wspaniałej poprawie -mówi jedna z matek. – Steven miał trudności z czytaniem i myślę, że karate było czynnikiem pomagającym mu skoncentrować się w szkole”.

Koncentracja jest niewątpliwie produktem ubocznym karate. „Tradycyjne kata jest lekcją samokontroli -powiada instruktor -kontrola fizyczna i psychiczna jest trudna ze względu na intensywność wymaganego skupienia. Utrzymywanie niskiej pozycji, pamiętanie każdego skomplikowanego ruchu i wykonywanie go z siłą wymaga wysiłku”.

STAWANIE SIĘ DOROSŁYM

„Karate oferuje jasne oceny rozwoju, których brakuje w innych nowoczesnych zajęciach – zauważa dr Ann Iryine z Instytutu Psychologii Nort Columbia – myślę, że rozpoczęcie treningu jest ważną częścią stawania się dorosłym. Karate ma oczywiste poziomy zaawansowania”.
Odmiennie niż Mała Liga Baseballu czy liga piłki nożnej ten sukces może być osiągnięty na drodze indywidualnej pracy. Każde dziecko widzi rezultat swojego wysiłku. Nie jest on podkreślany ani osłabiany grupowym wysiłkiem. Wyższe stopnie są przyznawane w drodze zdawania formalnego testu przeprowadzanego w określonych odstępach czasu.

MEDYTACJA W RUCHU

Po dwóch lub trzech latach treningu dzieci mogą już wchodzić w stan medytacji podczas wykonywania kata. Chociaż uczą się ruchów tych form świadomie, w wyższych stadiach treningu kata są wykonywane podświadomie. To stwierdzenie odpowiada temu, co naukowcy uważają za przełączenie funkcji lewej na prawą półkulę mózgową. Mówi się, że lewa półkula mózgu jest odpowiedzialna za logiczną, świadomość „biurokratyczną stronę”, podczas gdy prawa jest uważana za bardziej twórczą i płynną. To może tłumaczyć tradycyjne powiązanie pomiędzy medytacją zen i sztukami walki. Karate na wyższym poziomie można więc porównać z medytacją w ruchu.

KORZYŚCI FIZYCZNE

Karate jest podobne do baletu ze względu na podobne wymagania względem koordynacji ruchowej. Zarówno górna jak i dolna część ciała musi wykonywać zawiłe, skoordynowane ruchy. „Zacząłem uczyć moje dziecko sztuk walki, gdy miało niecałe cztery lata mówi psychiatra dr Jilbert Lewis – Rozwój neurologiczny w tym wieku jeszcze występuje i czuję, że lekcje karate, gimnastyki lub tańca są pomocne.”
Brak koordynacji ruchowej u dzieci może znaleźć najlepsze lekarstwo dla rozwinięcia równowagi i płynności ruchów właśnie w sztukach walki.
Pojemność płuc jest również powiększana poprzez trening sztuk walki. Tętno w treningu kata w karate są porównywalne do występującego przy bieganiu. Maksymalne wartości tętna mogą być osiągnięte podczas walk treningowych.

NAPASTNICY

Osobnik znęcający się nad słabszymi z reguły ma niską samoocenę i potrzeba czucia się silnym powoduje, że szuka ona słabszych od siebie. Wyczuwa odznaki słabości jak niechęć do spojrzenia w oczy, zgarbiona postawa, przy zaczepce szybki oddech, łamiący się głos i niepewność w odpowiedziach. Przeciwnie do tego, co rodzice mogliby sądzić, trening sztuk walki nie przygotowuje dzieci na otwartą rozgrywkę z „zaczepiaczem”; raczej powoduje wygaszenie sygnałów prowokujących agresję. Sztuki walki uczą patrzeć przeciwnikowi w oczy. Sparing uczy kontroli oddechu. Praca nad pozycjami jest integralną częścią rozwijania równowagi, siły i szybkich przemieszczeń.

Historia Kołobrzeskiego Klubu Kyokushin Karate Kołobrzeg Buntai jest historią drogi sensei Pawła Falko, który przygodę z karate rozpoczął w 1996 roku w Koszalińskim Klubie Karate Kyokushin początkowo pod kierunkiem sensei Cezarego Banasiaka, później pod skrzydłami i wsparciem merytorycznym shihan Andrzeja Kłujszo. Koszaliński Klub Karate w tamtych latach był bardzo mocnym i prężnie działającym ośrodkiem. Każdorazowo w keiko uczestniczyło ok. 150 osób. Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji, w którym odbywały się wówczas treningi wypełniony był po brzegi zawodnikami. Wśród osób odbywających treningi znajdowały się takie osobistości jak Michał Wizor, Piotr Banasik, Tamara Rosowska, Robert Pękala, Dariusz Adamczyk. Była to w ówczesnych czasach elita Kyokushin Karate, wspaniali zawodnicy toczący boje na arenie światowej, świetni technicy.

Raz w tygodniu w poniedziałki odbywał się wspólny trening dla wszystkich grup wiekowych prowadzony zazwyczaj przez shihana Kłujszo, który bacznie i uważnie obserwował umiejętności wszystkich zawodników. Podczas jednego z takich treningów shihan podszedł do mnie i oznajmił, iż od najbliższego treningu zmieniam grupę, przechodzę do „przeciw lotnika”. Na początku nie rozumiałem znaczenia powyższych słów. Kiedy zostałem uświadomiony, że drogą awansu uzyskałem przeniesienie do  wyselekcjonowanej grupy zawodników rozpierała mnie duma i ogromna radość. W „przeciw lotniku” poznałem sensei Radosława Ambroziaka,  jego brata Sławka, sensei Pawła „Jimmy” Tomaszewicza. Wspólne treningi, rozmowy, przerodziły się w przyjaźnie, które trwają do dnia dzisiejszego.

                W latach 2006-2007 mieszkałem i pracowałem w Poznaniu.  Tam trafiłem do klubu sensei Macieja Kowalczyka, jednak był to krótki epizod z powodu niedogodnej lokalizacji klubu. Kolejne treningi i wiedzę zdobywałem pod okiem shihan Mirosława Kopielskiego. W między czasie zaliczyłem egzamin na 1kyu. Był to dla mnie niesamowicie trudny i wyczerpujący egzamin, jednakże w pamięci tkwiły mi słowa  shihan Andrzeja Kłujszo, który zawsze powtarzał, że jeżeli zdasz egzaminu na 1kyu to już prawie przeskoczyłeś przepaść.

W 2008roku mieszkałem w Londynie. Pomimo potężnej organizacji IFK w Anglii, nie udało mi się znaleźć dojo, w którym mógłbym doskonalić swoje umiejętności na drodze karate. Nie zrezygnowałem z treningów. Ćwiczyłem samodzielnie. Pod koniec pobytu w Anglii przeprowadziłem się do Newquay, gdzie ćwiczyłem boks tajski pod okiem Mark Rowlett.

W 2008 roku, po powrocie do kraju swoim centrum życiowym uczyniłem Kołobrzeg. Powróciłem do treningów w dojo. Przez rok dojeżdżałem do Koszalina i trenowałem w swoim macierzystym klubie. Shihan Andrzej Kłujszo wyszedł z propozycją utworzenia sekcji w Kołobrzegu jako filii Koszalińskiego Klubu Karate Kyokushin. Chętnie przystałem na ten pomysł. Pierwszym dojo naszego klubu została niewyremontowana hala Ogniska Pracy Pozaszkolnej przy ulicy Mazowieckiej 1. Trenowaliśmy tam ponad dwa lata jako filia Koszalińskiego Klubu Kyokushin Karate. Ten okres był niesamowicie trudny, szczególnie zimą, ponieważ sala była nieogrzewana. Niewielka grupa dzieci i dorosłych trenowała na zimnym parkiecie głównej hali, w obuwiu i ciepłych dresach założonych pod Gi. W 2008 po rozmowach z Panem Mieczysławem Szpakiem dyrektorem OPP, udało nam się wynegocjować i zaadoptować „balkon” nad halą sportową. Na „balkonie” powstała pierwsza namiastka prawdziwego DOJO. Mieliśmy tam kilka luster, kawałek maty, a nad wejściem widniał portret Mas Oyamy i Kanji-Kyokushin. Zimą łatwiej było dogrzać dojo, więc cały rok mogliśmy ćwiczyć na boso. W między czasie powstała dodatkowa, oddzielna grupa dla starszych adeptów karate i dorosłych.

W 2009 roku z inicjatywy sensei Pawła Falko powołany zostaje klub UKS Kyokushin Karate Kołobrzeg BUNTAI i wpisany do rejestru Starosty Powiatowego Kołobrzeg. Niestety pod koniec 2009 roku hala na której ćwiczyliśmy zostaje oddana do kapitalnego remontu. Na czas remontu Sali OPP przenosimy się do Gimnazjum nr 3 przy ulicy Okopowej. Dzięki uprzejmości ówczesnej Pani Dyrektor Ewy Paśka – Koschel kontynuujemy treningi na małej salce. Spokojnie i cierpliwie czekaliśmy na remont hali OPP. W 2010 roku wracamy na pierwotne miejsce treningów. Nowa hala jest już ogrzewana i nie musimy w zimę ćwiczyć w „kożuszkach”.

 

W 2012 roku zrodził się pomysł stworzenia dojo z prawdziwego zdarzenia. Planowanym miejscem powstania nowego DOJO były pomieszczenia przy piekarni ARKAN Pana Arkadiusza Kantka. We wrześniu 2012 zaczynają się pierwsze prace. Musieliśmy wyremontować zaplecze sanitarne, powybijać i poprzesuwać ściany. Sensei Paweł Falko wraz ze swoim ojcem budują konstrukcję z płyt, która leży na oponach samochodowych. Takie rozwiązanie powoduje, że podłoga jest cała amortyzowana, dzięki czemu odciążane są stawy kończyn dolnych, a w razie upadku mamy dodatkową amortyzację.

W kwietniu 2013 roku po raz pierwszy wchodzimy do naszego nowego DOJO. Dysponujemy dwiema szatniami, zapleczem sanitarnym, przedsionkiem oraz salką treningową. W centralnym punkcie DOJO jest brama Torii z portretem Masutatsu Oyamy. Po przeciwnej bramie są dwie stacje z workami treningowymi. To czas, kiedy współpraca z miastem okazuje się być kluczowa. Wsparcie finansowe władz miasta Kołobrzeg bardzo mocno odciąża budżet klubowy, dzięki czemu zakupiona zostaje pierwsza półprofesjonalna  mata i sprzęt do ćwiczeń. W 2014 roku od sponsora otrzymujemy specjalną matę na całą podłogę. W ten sposób jeszcze bardziej zwiększa się bezpieczeństwo podczas treningów. Dzięki dogodnym warunkom technicznym doskonalimy swoje umiejętności na macie.

Klub zaczyna systematycznie brać udział w zawodach sportowych. Pierwsze starty zaczęliśmy w 2010 roku. Przez kolejne lata systematycznie sempai z naszego klubu startowali w zawodach rangi wojewódzkiej, turniejach międzynarodowych. Pierwszym ważnym sukcesem sportowym klubu był start w mistrzostwach Europy, które odbyły się 29-30 listopada w 2013 roku w Legnicy. Pierwszy medal dla KLUBU w mistrzostwach Europy wywalczył Maciej Rybiński w konkurencji kata młodzików 14-15lat. Maciej Rybiński stawał później również na podium podczas Pucharów Polski i zaliczał starty w mistrzostwach Polski.

W 2015 roku udało nam się zakwalifikować do wyjazdu na Mistrzostwa Europy. Tym razem ME odbywały się w Estonii w miejscowości Kohtla-Järve w dniach 16-17 maj 2015r. W tych mistrzostwach Polskę i nasz klub reprezentowali Maciej Rybiński, Kinga Kucharska i Paweł Falko. Kolejnym przetarciem się na arenie międzynarodowej był start w Mistrzostwach Europy organizacji KWU w Berlinie. ME KWU odbyły się w 18 marca 2017 roku w zawodach biorą udział Przemysław Adasiak i Julia Iwan. Julia Iwan bardzo mocno zaznacza po raz pierwszy swoją obecność na arenie międzynarodowej zajmując 4 pozycję w konkurencji kumite. W 2018 roku sempai Julia Iwan wywalczyła złoto w Mistrzostwach Europy Karate Kyokushin w Kaliningradzie, rok później w Portugalii wywalczyła srebro.  

Od 2013 roku klub systematycznie organizuje Keiko-Osame, ostatni trening w roku podsumowujący wydarzenia, które miały miejsce w danym roku. Jest to świetna impreza integracyjna w którą zaangażowani są wszyscy sempai i rodzice.

Systematycznie i tradycyjnie, jeżeli pogoda dopisze kończymy sezon roku szkolnego wspólnym treningiem na plaży. Jest to świetna forma rekreacji i dobrej zabawy.

Klub w swojej historii ma również pikniki rodzinne, konkursy, gry i zabawy oraz treningi  pokazowe w plenerze. W 2020 dzięki sprzyjającym warunkom atmosferycznym udało nam się zorganizować kulig klubowy, dzięki uprzejmości sempai Katarzyny Żybury, która udostępniła swój ośrodek. Klub systematycznie bierze udział w przeróżnych pokazach, między innymi podczas finałów Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Nasz klub systematycznie bierze też udział w przeróżnych obozach i seminariach szkoleniowych. Kołobrzeski Buntai włącza się aktywnie w życie miasta promując zdrowy styl życia i dalekowschodnie sztuki walki między innymi na przemarszach klubów sportowych podczas obchodów dnia Kołobrzegu. Systematycznie dwa razy do roku organizowane są egzaminy na stopnie uczniowskie. Egzaminy odbywają się w sesji letniej maj-czerwiec oraz sesji zimowej grudzień-styczeń.

           W 2019 roku z okazji 10-lecia istnienia Klubu, Kołobrzeski Buntai podejmuje się organizacji  pierwszego turnieju dla dzieci i młodzieży  „Umi Shinju – Morska Perła”. Świetna organizacja, zaangażowanie rodziców z klubu, wspaniałe nagrody, specjalne zaprojektowane i wykonane medale i puchary, świetna atmosfera turnieju na długo zapada w pamięci startujących, ich rodziców i kibiców.

          Historia Kołobrzeskiego Buntai reprezentuje wytrwałość, pracowitość i dążenie do wyznaczonego celu. Jesteśmy bardzo wdzięczni za możliwość tworzenia tak wspaniałej społeczności, rozwijamy się i z optymizmem spoglądamy w przyszłość.

SYSTEM STOPNI KYU

System stopni KYU – Junior – dotyczy dzieci do 16 roku życia.

Szerokość pagonów powinna wynosić 0,5 cm.
Odległość pagonów od siebie 1.5 cm.
Odległość pierwszego czerwonego pagonu od końca pasa 10 cm.
Pagon wyróżniający nieparzyste kyu (tj.9,7,5) należy naszyć jako pierwszy w odległości 7 cm

Do pobrania wymagania egzaminacyjne: wymagania egzaminacyjne KYU od 2021 roku


JAK WIĄZAĆ PAS (OBI) – DWIE METODY

 

uderzenia i pchnięcia – seiken

seiken morote tsuki (chudan, jodan, gedan)

pchnięcie oburącz (środkowe, górne, dolne)

seiken morote sanbon tsuki (chudan, jodan, gedan)

potrójne pchnięcie oburącz – trzy strefy

seiken (chudan, jodan, gedan) tsuki

pchnięcie (środkowe, górne, dolne) pięścią

seiken oi tsuki

pchnięcie normalne

seiken gyaku tsuki

pchnięcie przeciwne

seiken sanbon tsuki (chdan, jodan, gedan)

potrójne pchnięcie pięścią (trzy strefy)

seiken ago uchi

uderzenie w podbródek pięścią

seiken (chudan, jodan) mawashi uchi

uderzenie okrężne pięścią

seiken tate tsuki

pchnięcie pięścią (ułożoną wydłuż) – strzał

seiken jun tsuki

pchnięcie pięścią z poparciem ciała

yama tsuki

pchnięcie podwójne “góra-dół”

uderzenia i pchnięcia – uraken

urake shita uchi (tsuki)

uderzenie z dołu (w splot słoneczny) odwróconą pięścią

uraken age uchi (tsuki)

uderzenie z dołu (podbródkowe) odwróconą pięścią

uraken shomen uchi

uderzenie w przód odwróconą pięścią

uraken sayu uchi

uderzenie w bok odwróconą pięścią

uraken hizo uchi

uderzenie w żebra odwróconą pięścią

uraken ganmen oroshi uchi

uderzenie z góry odwróconą pięścią

uraken mawashi uchi

uderzenie okrężne odwróconą pięścią

uderzenia – shuto

shuto sakotsu uchi

uderzenie w obojczyk zewnętrznym kantem dłoni

shuto sakotsu uchikomi

uderzenie prowadzone w obojczyk zewnętrznym kantem dłoni

shuto (yoko) ganmen uchi

uderzenie w skroń zewnętrznym kantem dłoni

shuto hizo uchi

uderzenie w żebra zewnętrznym kantem dłoni

shuto jodan uchi uchi

uderzenie na zewnątrz zewnętrznym kantem dłoni

uderzenia – tettsui

tettsui komi kami uchi

uderzenie pięścią “młotem” w skroń

tettsui hizo uchi

uderzenie pięścią “młotem” w żebra

tettsui (chudan, jodan, gedan) yoko uchi

uderzenie pięścią “młotem” w bok (strefa środkowa, górna i dolna)

tettsui ganmen oroshi uchi

uderzenie pięścią “młotem” z góry w twarz

uderzenia – hiji (empi)

hiji (chudan, jodan) ate

uderzenie łokciem (na stref środkową i górną)

hiji ago uchi

uderzenie łokciem w podbródek

hiji ushiro ate

uderzenie łokciem w tył

hiji oroshi uchi

uderzenie łokciem z góry w dół

mae hiji ate

uderzenie łokciem w przód

uderzenia – shotei

shotei (chudan, jodan, gedan) tsuki

pchnięcie (środkowe, górne, dolne) podstawą dłoni

shotei sanbon tsuki (chudan, jodan, gedan)

potrójne pchnięcie podstawą dłoni (trzy strefy)

bloki – seiken

seiken chudan soto uke

blok pięścią do wewnątrz na strefą środkową

seiken jodan uke

blok górny pięścią

seiken chudan uchi uke

blok pięścią na zewnątrz na strefą środkową

seiken mae gedan barai

dolne zagarnięcie pięścią

seiken mawashi gedan barai

dolne okrężne zagarnięcie pięścią

seiken chudan uchi uke/ gedan barai

blok pięścią na zewnątrz na strefą środkową/ dolne zagarnięcie pięścią

seiken jodan juji uke

blok krzyżowy pięścią na strefę górną

seiken gedan juji uke

blok krzyżowy pięścią na strefę dolną

seiken morote chudan uchi uke

blok pięścią na zewnątrz na strefą środkową (oburącz)

bloki – shuto

shuto mawashi uke

blok okrężny kantem dłoni

shuto mae mawashi uke

blok okrężny kantem dłoni z przodu

shuto jodan uke

blok górny kantem dłoni

shuto chudan soto uke

blok kantem dłoni do wewnątrz na strefą środkową

shuto chudan uchi uke

blok kantem dłoni na zewnątrz na strefą środkową

shuto mae gedan barai

blok dolny kantem dłoni

shuto jodan uchi uke

blok kantem dłoni na zewnątrz na strefą górną

shuto jodan juji uke

blok krzyżowy kantem dłoni na strefę górną

shuto gedan juji uke

blok krzyżowy kantem dłoni na strefę dolną

bloki – shotei

shotei jodan uke

blok górny podstawą dłoni

shotei chudan soto uke

blok podstawą dłoni do wewnątrz na strefą środkową

shotei gedan uke

blok dolny podstawą dłoni

pozycje – dachi

fudo dachi

pozycja wyjściowa (otwarta)

musubi dachi

pozycja medytacji (stojąc)

haisoku dachi

pozycja (stopy razem)

yohei dachi

pozycja gotowości

uchihajiji dachi

pozycja (stopy do środka)

heiko dachi

pozycja równoległa

sanchin dachi

pozycja trójkątów

kokutsu dachi

pozycja zakroczna

neko ashi dachi

pozycja kota

zenkutsu dachi

pozycja wykroczna

kiba dachi

pozycja jeźdźca

shiko dachi

pozycja zapaśnika sumo

kake dachi

pozycja “hak”

tsuru ashi dachi

pozycja żurawia

moro ashi dachi

pozycja obunóz

soshin dachi

pozycja w przysiadzie

kopnięcia – geri

hiza geri

kopnięcie kolanem

kin geri

kopnięcie w krocze

chusoku (chudan, jodan) mae geri

kopnięcie w przód (stopą)

kakato mae oroshi geri

kopnięcie piętą w dół

chusoku mae keage

kopnięcie prostą nogą w górę

sokuto yoko keage

kopnięcie prostą nogą w bok kantem stopy

teisoku soto mawashi keage

kopnięcie okrężne prostą nogą do środka (wewnętrznym kantem stopy)

sokuto (haisoku) uchi mawashi keage

kopnięcie okrężne prostą nogą na zewnątrz (zewnętrznym kantem stopy)

kakato ushiro keage

kopnięcie prostą nogą w tył (piętą)

sokuto kansetsu geri

kopnięcie zewnętrznym kantem stopy w staw kolanowy

haisoku (gedan, chudan, jodan) mawashi geri

kopnięcie okrężne stopą – sklepieniem (dolne, środkowe, górne)

chusoku (gedan, chudan, jodan) mawashi geri

kopnięcie okrężne stopą – poduszkami (dolne, środkowe, górne)

sokuto (chudan, jodan) yoko geri

kopnięcie w bok kantem stopy (środkowe, górne)

kakato (gedan, chudan, jodan) ushiro geri

kopnięcie w tył piętą (dolne, środkowe, górne)

(gedan, chudan, jodan) ushiro mawashi geri

kopnięcie okrężne w tył (dolne, środkowe, górne)

(gedan, chudan, jodan) kake geri

kopnięcie “hakowe” (dolne, środkowe, górne)

powierzchnie atakujące i blokujące

chusoku

poduszki stopy

haisoku

sklepienie stopy

haito

wewnętrzna krawędź dłoni (od strony kciuka)

hiji

łokieć

hiza

kolano

kakato

pięta

koken

przegub dłoni

nihon nukite

dłoń “włócznia”

seiken

pięść młot

Shotei

podstawa dłoni

Shuto

zewnętrzna krawędź dłoni

Sokuto

zewnętrzna krawędź stopy

Sune

goleń

Teisoku

wewnętrzna krawędź stopy

Tettsui

pięść młot

Uraken

odwrócona pięść

yohon nukite

dłoń “włócznia” (palce razem)

słownik inne

Age

w górę

Ago

podbródek

ai-suru

kochać

Arigato

dziękuję

Ashi

noga

Atama

głowa

Ate

uderzenia (łokciem)

Banzai

sto lat!

Barai

zagarnięcie

Budo

sztuki wojenne

Chudan

strefa środkowa

Dachi

pozycję nóg

Dan

stopień mistrzowski

Do

droga

dojo

sala ćwiczeń

domo arigato

dziękuję bardzo

empi

łokieć

fu

otwarty

ganmen

skroń, twarz

gedan

strefa dolna

geri

kopnięcie

gohon

pięciokrotny

gyaku

przeciwnie

hai

tak

hihan

mistrz

hizo

żebra

ippon

pojedynczy

jiyu

wolna

jodan

strefa górna

juji

krzyż

jutsu

sztuka, umiejętność

kabuki

japoński teatr

kai

organizacja

kaji

udo

kake

zahaczać

kami

prowadzone

kamikaze

boski wiatr

kan

szkoła, budynek

kancho

dyrektor

kanku

symbol odwagi, słońca

kansetsu

staw

kara

pusty, pusta

karategi

kimono do karate

karateka

ćwiczący karate

kata

forma, kształt

keage

(keri-age) kopnięcie w górę prostą nogą

kenjutsu

sztuka walki mieczem

kiai

okrzyk

kiba dachi

jeździec

kin

krocze

kome

włosy na głowie

kubi

szyja

kumite

walka

kusarigama

sierp i łańcuch

kyoku

biegun, ekstremum, mistrzostwo

kyu

stopień uczniowski

mae

w przód

maita

poddaję się

makiwara

jap. przyrząd do ćwiczeń

mate

przerwać, puścić

mawashi

okrężnie

mawate

obrót

mokuso

zamknąć oczy

moro

obie

morote

obie ręce

muso uchi

techniki naturalnej samoobrony

musubi dachi

nicość obojętność w zen

naure

powrót

neko

kot

ne-waza

techniki walki w parterze

nihon

podwójny

nogare

sposób oddychania

nunchaku

cep do ryżu stosowany w walce przez wieśniaków

obi

pas

oroshi

w dół

oroshi

w dół

osu

tak, dziękuję, pozdrowienie

rei

ukłon

renraku

kombinacje

ryusui

uniki

sai

rytualny sztylet z Okinawy

sakotsu

obojczyk

sanbon

potrójny

sanchin

trójkąt

satori

stan oświecenia

sayonara

pożegnanie

sayu

bok, w płaszczyźnie bocznej

sempai

starszy stopniem, rangą

sensei

nauczyciel

shiko dachi

pozycja zapaśnika sumo

shin

prawda

shinden

świątynia (w dojo miejsce szczególnego kultu)

shita

od spodu (dolne)

shomen

przód, front, czoło

shurikenkatana

miecz samurajski

soto

do wewnątrz

tai

ciało

tameshi wari

technika rozbijania twardych przedmiotów

tatami

tradycyjna mata japońska

tate

wzdłuż

te

ręka, ręce

tensho

nakrycia

tobi

skakać

tsuki

uderzenie, pchnięcie

tsuru

żuraw

tukui

ulubione techniki

uchi

na zewnątrz

uchi

uderzenie, cięcie

uchi-deshi

osobisty uczeń

uke

blok

ukemi

pady i przewroty

ura

odwrotnie

ushiro

w tył

yame

przerwać

yasume

relaks

yoko

w bok

zazen

pozycja medytacji siedząc

liczebniki

ichi [hitotsu]

1

nihon [futatsu]

2

san [mittsu]

3

shi (yon) [yottsu]

4

go [itsutsu]

5

roku [muttsu]

6

shichi [nanatsu, nana]

7

hachi [yattsu]

8

ku [kokonatsu]

9

ju [to]

10

ju ichi

11

ju ni

12

ju san

13

ju yon

14

ju go

15

ju roku

16

ju shichi (ju nana)

17

ju hachi

18

ju ku

19

ni ju

20

san ju

30

yon ju

40

yon ju go

45

go ju

50

roku ju

60

shichi ju (nana ju)

70

hachi ju

80

ku ju

90

hyaku

100

nihyaku

200

sambyaku

300

yohyaku

400

gohyaku

500

roppyaku

600

nanahyaku

700

happyaku

800

kuhaku

900

sen

1000

nizen

2000

sanzen

3000